کانون سردفتران و دفتریاران

جمعه, 31 فروردين 1397

 

آدرس كانال ما در تلگرام
@notary_ir

صفحه ما در اينستاگرام
notary.ir

صفحه ما در سايت آپارات

دغدغه

 دغدغه
آنچه ماهنامه را بر آن داشت تا بخش جدیدی را به دیگر مطالب بیافزاید همچنان‌که از عنوان این قسمت برمی‌آید «دغدغه»های دیروز، امروز و فردای دفاتر اسناد رسمی و اساساً حوزه امور سردفتری و ثبتی است که حسب تکلیف رسانه‌ای به‌منظور اطلاع‌رسانی شفاف، قصد این است که بی‌دغدغه، نگاه‌های انتقادی صرفاً طرح شود تا شاید گریزی باشد جهت نوشتن مقاله و یادداشتی علمی‌ـ‌پژوهشی یا موضوعی باشد برای محافل رسمی اداری و مجالس وضع قانون و صدور بخشنامه که‌ـ‌کمی تا قسمتی ولو در ظواهر امر‌ـ‌التهاب شغلی دفاتر را کاهش دهد و نگرانی‌های روزمره سردفتران را تبیین نماید و آنچه را قابل یادآوری است گوشزد کند و جامعه سردفتری را از پریشانی فکری و تشویش ذهنی دور سازد.
باشد که فرهنگ نقدپذیری و انتقاد ترویج و تقویت شود و مقالات و نوشته‌ها و پژوهش‌ها به نحوی باشد که گفته‌اند: «منتقد باید با یک تحقیق دقیق از این دغدغه هم خاطر خود را آسوده کند». [1]
و اما مطلب زیر، دغدغه‌ای است که دیرزمانی می‌گذرد لیکن نه تنها همچنان ذهن دفاتر اسناد رسمی را به خود مشغول داشته بلکه گویی خانه‌زاد دفترخانه‌ها خواهد ماند!
عجبا
هر مؤسسه و دستگاهی قسمتی از تکالیف و وظایف اصلی خود را به وسیله صدور بخشنامه عهده دفاتر رسمی می‌گذارد و ضعف خصوصی خود را با ضعف عمومی دیگران داخل و مسؤولیت خویش را لوث می‌کند.
تراکم این قبیل توقعات و تحمیلات آزادی‌های فردی سردفتران را فلج می‌کند و هرگونه حس ابتکار و اراده مؤثر را از بین می‌برد و این طبقه را در مرحله‌ای مخالف ناموس تکامل قرار می‌دهد.
بیائید به جای تحصیلداری و آمارگری بگذارید که سردفتر به کار و وظیفه اصلی خود برسد. اجازه بدهید که استعداد بدون قدرت تحت تأثیر قدرت بدون استعداد نباشد.
وای اگر به نام عدالت و قانون و در لفافه حفظ حقوق دولت و در نتیجه خبط و اشتباه اداری یا قضایی و بدفهمی این و آن دچار چرخ‌های بی‌حس و سنگین رسیدگی‌های بند و تبصره و بخشنامه و آیین‌نامه گردد. [2]

[1]. زرین‌کوب، عبدالحسین، نقد ادبی، امیرکبیر، تهران، 1373، ص. 95؛ به نقل از فرهنگ بزرگ سخن، انوری، حسن، ج. 4، سخن، تهران، 1381، ص. 1321.
[2]. مجله کانون سردفتران، دوره اول، سال سیزدهم، 1350، شماره مخصوص، ص. 253.
*. یادآور می‌شود نام مجله در دوره اول «کانون سردفتران» بوده است.